Τι είναι πραγματική αγάπη;

Πρόσεξες ποτέ πόσο συχνά χρησιμοποιούμε τη λέξη αγαπώ ή αγάπη για να περιγράψουμε κάτι που μας αρέσει; «Πολύ τ’ αγαπώ αυτό το παντελόνι», «είναι το αγαπημένο μου σπορ», «τα μακαρόνια είναι το φαγητό που αγαπώ», «αυτό το CD είναι η αγάπη μου» κτλ. Ο ορισμός της πραγματικής αγάπης είναι αρκετά πολύπλοκος. Η αγάπη όπως συνήθως την χρησιμοποιούμε υποδηλώνει όρους . υποδηλώνει μια συμφωνία ένα παζάρεμα:«Θα σε αγαπάω αν... Θα συνεχίσω να σε αγαπάω αν... Αν με αγαπάς θα κάνω αυτό που θες...» Πόσες φορές έχετε ακούσει αυτές τις εκφράσεις ;Δεν ακούγονται σαν μια εμπορική συμφωνία ; Στην σχέση μας , πολλές φορές είναι ολοφάνερο ότι ο κάθε σύντροφος «παζαρεύει» τις προσδοκίες του από τον άλλο , «παζαρεύει» την αγάπη που θα πάρει από τον άλλο, με αντίτιμο την δική του αγάπη. Αυτή είναι η αγάπη με «ειδικούς όρους»! Η αγάπη συμβόλαιο , που απέχει έτη φωτός από την πραγματική αγάπη. Όμως θα ήταν σκόπιμο να συνειδητοποιήσουμε πως υπάρχουν τριών ειδών αγάπες Η λέξη αγάπη , με τον τρόπο που σήμερα την χρησιμοποιούμε , συμβολίζει κάτι εντελώς διαφορετικό από την πραγματική , την αυθεντική αγάπη. Η αγάπη του «αν» λέει: «Σ’ αγαπώ αν...Σ' αγαπώ επειδή Κάνεις αυτά που θέλω». Μου φέρεσαι όπως θέλω». Εκπληρώνεις όλες μου τις επιθυμίες». Η αγάπη του «αν» θέτει όρους. Δεσμεύεται υπό τον όρο ότι ο άλλος θα συμπεριφερθεί με κάποιο ορισμένο τρόπο. Από τη στιγμή που το πρόσωπο αυτό φερθεί διαφορετικά, η αγάπη του «αν» αποσύρεται. Η αγάπη λοιπόν αποτελεί την ουσία της ύπαρξης μας. Καθημερινά όλοι μας λέμε πως θα θέλαμε να είχαμε λιγότερο άγχος για την σχέση μας , λιγότερες φοβίες , λιγότερες διαμάχες και σίγουρα βαθιά μέσα στην καρδιά μας πραγματικά το έχουμε ανάγκη. Δυστυχώς όμως , στην πραγματικότητα είναι ελάχιστες οι φορές που επιλέγουμε την ηρεμία από τον καυγά , την ευτυχία από τον φόβο,την πλήρη παράδοση στην αγάπη από την καχυποψία. Πολλοί από μας μπορεί να αντλούν ευχαρίστηση από την εκδίκηση και την ανταπόδοση του κακού. Άλλοι πάλι από εμάς δεν ησυχάζουν εάν δεν αποδείξουν στους γύρω τους ότι κάνουν λάθος. Μας φαίνεται λογικό να μαλώνουμε και να τιμωρούμε τα παιδιά μας με σκοπό να τους διδάξουμε την ευγένεια. Μας φαίνεται λογικό κάποιοι άνθρωποι να αποτυγχάνουν και να καταστρέφονται λόγω του κακού που κάποτε μας είχαν προκαλέσει στο παρελθόν (Θεία δίκη το αποκαλούμε!). Προσπαθούμε συστηματικά να αυξήσουμε την αγάπη μας σε ένα άτομο αποκλείοντας το και απομονώνοντας το από το περιβάλλον. Και μετά από όλα αυτά , αναρωτιόμαστε γιατί η ζωή μας δεν είναι ευτυχισμένη ή γιατί δεν περιλαμβάνει την αγάπη που θα θέλαμε;  Το «ό,τι κι αν συμβεί» είδος της αγάπης αγαπάει τον άλλον ανεξάρτητα από την εμφάνισή του, και τον αγαπάει γι’ αυτό που είναι και γι’ αυτό που γίνεται καθώς ωριμάζει. Αυτή είναι η γνήσια αγάπη που έχει καταλήξει να σημαίνει τόσα πολλά πράγματα, να είναι τόσο αλλοιωμένη, που με δυσκολία την αναφέρω! Κάθε περιοδικό, κάθε παρέα, κάθε θρησκεία, αναφέρεται σε μια διαφορετική αγάπη. Αγαπάω την πατρίδα μου, αγαπάω την οικογένειά μου, αγαπάω την κοπέλα μου, αγαπάω τον θεό μου... Άραγε, υπάρχει αυτή η "αγάπη"; Έχει τη δυνατότητα ο άνθρωπος να αγαπήσει αληθινά κάτι; Όταν χάνουμε κάποιον που "αγαπάμε", χύνουμε δάκρυα! Έχουμε αναρρωτηθεί ποτέ, για ποιον χύνουμε αυτά τα δάκρυα; Είναι τα δάκρυά μας για μας, ή για αυτόν που πέθανε;  Πάντα υπάρχει τέλος σε όλα αυτά που νιώθουμε και δεν είναι αγάπη. Αφήστε λοιπόν την καχυποψία και τις άμυνες στην άκρη. Αυτό το κλάμα, οφείλεται στη λύπηση του εαυτού μας, ή στο γεγονός ότι ένας άνθρωπος πέθανε; Αν το κλάμα οφείλεται στο ότι χάσαμε κάποιον στον οποίο "επενδύσαμε" πολύ μεγάλη στοργή, δεν ήταν αληθινή στοργή.      Έχεις μια γυναίκα.  Σου παρέχει σεξουαλική ευχαρίστηση, σου μαγειρεύει, προσέχει τα παιδιά σας... Εξαρτάσαι από αυτή. Σου έχει δώσει το σώμα της, τα συναισθήματά της, ενθάρρυνση, ένα αίσθημα ασφάλειας. Κάποια στιγμή, σε βαριέται ή βρίσκει κάποιον άλλο και φεύγει μακρυά σου και όλη η συναισθηματική σου ισορροπία καταστρέφεται, και η αναταραχή αυτή που δεν σου αρέσει, ονομάζεται ζήλεια. Μέσα σ'αυτή υπάρχει πόνος, άγχος μίσος και βία. Είναι σα να λες πως "όσο εσύ θα ανήκεις σε μένα, εγώ θα σ'αγαπάω, αλλά από τη στιγμή που δε θα μου ανήκεις, θα αρχίσω να σε μισώ.Όσο θα μπορώ να στιρίζομαι σε σένα, για να ικανοποιώ τις απαιτήσεις μου -σεξουαλικές ή οτιδήποτε άλλες- εγώ θα σ'αγαπώ. Από τη στιγμή όμως που σταματάς να μου δίνεις αυτά που θέλω... δε μ'αρέσεις" Πραγματικά, πιστεύεται πως είναι αγάπη αυτό; Λέμε αγαπάω την οικογένειά μου.  Γιατί γιατί απλά είναι η οικογένειά ΜΟΥ! Λες πως αγαπάς το αγόρι σου.  Θα έκανες τα πάντα για εκείνον, αλλά εάν τον δεις με άλλη, θα αρχίσεις να τον μισείς! Αυτό, είναι αγάπη; Προσφέρεις τα συναισθήματά σου σε κάποιον, και όταν βλέπεις πως δεν παίρνεις τα ανάλογα ανταλλάγματα -ξέρω, καμιά φορά είσαι ολιγαρκής- αλλάζεις τα συναισθήματά σου.  Ούτε αυτό είναι αγάπηΗ αγάπη παραβλέπει τις μικροδιαφορές γιατί έχει κάτι πιο σημαντικό να ασχοληθεί!  Η αγάπη δεν έχει χρόνο για καχυποψία , έχει χρόνο για δημιουργία.  Η αγάπη δεν βλέπει την ασχήμια και δεν επηρεάζεται από αυτήν , για την αγάπη είναι όλα όμορφα.  Η αγάπη δεν βάζει όρους , παρασύρεται από τους ρυθμούς και εξελίσσεται. Πάντα υπάρχει τέλος στον πόνο & τέλος στον φόβο.  Η αγάπη δεν μπορεί να περιοριστεί σε λέξεις. Η αγάπη είναι κάτι που πρέπει να νιώσουμε για να μπορούμε να το περιγράψουμε και να το εκφράσουμε σε όλη του την έκταση. Προϋποθέτει την έλλειψη φόβου και την πίστη στον άνθρωπο. Προϋποθέτει κοινούς στόχους , προϋποθέτει μια απόλυτη ένωση των ψυχών μας και όχι μια απλή συμμαχία του μυαλού μας.

• ΑΓΑΠΩ  ΘΑ ΠΕΙ ΧΑΝΟΜΑΙ..."Σ’ αγαπώ 
• Δεν είναι συμπόνια μήτε καλοσύνη. 
• Στη συμπόνια είναι δύο, αυτός που πονάει κι αυτός που συμπονάει.
• Στην καλοσύνη είναι δύο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται.
• Στην αγάπη είναι ένας. 
• Σμίγουν οι δύο και γίνονται ένα.
• Δεν ξεχωρίζουν.
• Το εγώ κι εσύ αφανίζονται.

Ασφαλής σύντροφος ή ασφαλής εαυτός;
Στις σχέσεις, ασφάλεια είναι η αγάπη και η φροντίδα του εαυτού, η επίγνωση της προσωρινότητας των σχέσεων και των καταστάσεων, αυτό το βλέπουμε γύρω μας καθημερινά.
Μπορεί να είναι ανθρώπινη επιθυμία η σταθερότητα των σχέσεων αλλά είναι πολύ αγχωτικό μια τέτοια επιθυμία να γίνεται ανάγκη, δηλαδή μορφή συναισθηματικής επιβίωσης.

Ασφαλής εαυτός σημαίνει εμπιστοσύνη στις προσωπικές δυνάμεις που θα βοηθήσουν και τους δυο συντρόφους να διευρύνουν τα όριά τους με αμοιβαίες ενισχύσεις. Μια προσωπικότητα που χαμογελά, αντί να φοβάται, ακτινοβολεί προς τον σύντροφό της καλή διάθεση, του προσφέρει το κίνητρο να προχωρήσει και να στηρίξει ακόμη περισσότερο την αυτοπεποίθησή του στη ζωή.